2022: het jaar van Psychopraat

18 mrt 2022 | Ondernemen | 2 reacties

2022 is het jaar waarin ik Psychopraat ga professionaliseren. Dat idee zat eigenlijk al jaren in mijn hoofd, maar ik durfde er nooit helemaal voor te gaan. Op financieel vlak gaf therapie geven me zekerheid. Ik werd er absoluut niet rijk van, maar ik was er wel vrij gerust in dat mijn agenda steeds goed gevuld zou zijn. De cliënten stroomden vlot toe. Ik zag er gemiddeld twintig per week. Maar eigenlijk voelde ik al lang dat twintig uur per week therapie geven te veel van mij vroeg. Dus wilde ik het combineren met iets anders. Psychopraat professionaliseren zou de ideale afwisseling zijn. Want ik ben niet alleen gepassioneerd door psychotherapie, maar ook door ondernemen. Ik zit boordevol ideeën, ik hou van afwisseling en van mijn eigen ding doen. Met Psychopraat kan ik veel kanten uit. Ik kan er mijn creativiteit in kwijt. Dus besloot ik er dit jaar eindelijk voluit voor gaan! In één van mijn vorige blogposts gaf ik jullie al wat inkijk in mijn gedachtenproces hieromtrent. Vandaag een update over waar ik intussen sta.

Minder cliënten

Ik besloot aan het begin van dit jaar om mijn aantal cliënten af te bouwen van 20 per week naar 10-12 per week. Dat vond ik best een grote stap, want mijn cliënten waren altijd mijn voornaamste bron van inkomsten. Ik verdiende nog wel wat bij met de online cursussen die ik hier verkoop, maar die vormden slechts een beperkt percentage van mijn inkomen. Mijn aantal cliënten halveren betekende dus ook mijn inkomen vrijwel halveren. En dat voelt eng! Ik was me er van bewust dat het verleidelijk zou worden om toch meer cliënten aan te nemen om zo meer inkomsten te ontvangen. Ondanks dat de vraag groot is, houd ik het beperken van mijn aantal cliënten per week al meer dan twee maanden vol. Ik probeer erop te vertrouwen dat de tijd en ruimte die vrijkomt door minder cliënten te zien, me uiteindelijk meer zal opleveren, zowel op financieel als op energetisch vlak. 

Meer ondernemen

Echt ondernemen – wat ik wil doen met Psychopraat – is spannend. Het is onzeker. Het betekent eerst veel onbetaalde tijd (en vaak ook geld) investeren om nadien – hopelijk – geld te kunnen verdienen. Dat merk ik nu heel erg. De werkdagen waarop ik geen cliënten zie, gebruik ik om Psychopraat verder uit te bouwen. Ik had aan het begin van het jaar knopen doorgehakt over waar ik mee verder wilde dit jaar. Ik had veel ideeën, maar moest er een paar uitkiezen. Ik merk dat dat een uitdaging blijft. Waar wil ik me op focussen? Wat krijgt voorrang? De financiële druk die ik ervaar werkt daarin vaak verlammend. Die maakt het me moeilijk om voor de volle 100% te vertrekken vanuit mijn missie en vanuit hetgeen mij energie geeft. Regelmatig duikt er een angstig stemmetje op dat zich afvraagt of hetgeen ik aan het doen ben wel (snel) genoeg geld zal opleveren. Toch probeer ik er elke keer bewust voor te kiezen naar het andere stemmetje te luisteren dat ergens diep vanbinnen ook voelbaar is. Dat stemmetje fluistert me zachtjes in dat ik er in mag geloven dat ik iets kan uitbouwen dat de tijd, de stress en de tijdelijke financiële achteruitgang waard zal zijn, op allerlei vlakken. Het voelt eng, maar tegelijk ook bevrijdend.

Mijn online cursus updaten

Ik had begin dit jaar besloten om me eerst te focussen op het updaten van mijn online cursus. Beginnen met wat er al is. Door de manier waarop ik die cursus had opgebouwd (lange video’s), is het niet zo evident om die snel even te updaten. Ik zou alle video’s opnieuw moeten opnemen. En volgend jaar weer. Of misschien zelfs al sneller wanneer er belangrijke dingen veranderen. Dus bedacht ik me dat ik de cursus beter op een andere manier vorm zou geven, via tekst en kortere video’s. Op die manier kan ik hem in de toekomst makkelijker updaten. Maar dat betekent ook dat ik nu heel veel werk heb om alles uit te typen en op te nemen. Bovendien wil ik gebruik maken van een nieuw leerplatform om de cursus op aan te bieden. Daarmee leren werken vraagt ook best wel wat tijd. Wat Psychopraat betreft ben ik de afgelopen twee maanden dus vooral bezig met het vernieuwen van mijn online cursus ‘Starten als zelfstandig psycholoog’. Maar het gaat traag vooruit, want ik kan er meestal maar één dag per week aan werken. Soms denk ik: misschien plan ik beter eens een week geen cliënten in zodat ik kan doorwerken aan de cursus, zodat die af geraakt. Waarom ik het dan niet doe? Goeie vraag… Angst omdat ik dan een week geen inkomen heb?
Ondanks dat ik wat getwijfeld heb of ik deze cursus wel nog wilde aanbieden (want is dit nu echt wat ik het liefst doe en waar ik mijn tijd in wil steken?), merk ik dat wel graag bezig ben met het vormgeven van de cursus. Ik vind het fijn om mijn volledige aandacht daar op te kunnen richten en individueel op mijn eigen tempo te kunnen werken. Een hele dag in pyjama als ik wil. Dat is een belangrijk besef voor mij: ik hou van therapie geven, maar elke dag ingeplande afspraken, dat is niets voor mij. Ik heb dagen nodig waarop ik op mezelf kan werken en waarop ik met rust gelaten word (op professioneel vlak dan toch). Ik vind het jammer dat ik niet meer geniet van dit proces (het uitwerken van de cursus), want ik voel druk en stress. Mensen zitten op die geüpdatete cursus te wachten. En ik moet zorgen dat er geld in het laatje komt. Bovendien heb ik nog zoveel ideeën die staan te wachten!

De Psychopraatgroep

Eén van die andere ideeën was het organiseren van de Psychopraatgroep. Het idee om ruimte te creëren voor het delen van onze kwetsbaarheden en onzekerheden als psycholoog was er al langer, maar toen ik afgelopen september tientallen reacties van herkenning mocht ontvangen op mijn blogpost, werd het vlammetje weer aangewakkerd. Ik bedacht me: we zijn met zovelen die met dezelfde onzekerheden worstelen en toch voelen we ons er allemaal alleen mee. Dat is zo jammer. Ik heb dankzij de reacties op mijn blog al vaak mogen ervaren hoe steunend het delen van die worstelingen kan zijn. Dus het werd tijd om er werk van te maken, van die Psychopraatgroep. Ik dacht en schreef het concept uit, maakte er een pagina over op mijn website en lanceerde het op mijn sociale media. Er waren al snel enkele enthousiastelingen die me berichtten dat dit was waar ze al zo lang op zaten te wachten. Oef! Want dat is toch altijd spannend, als je iets nieuws lanceert. Een kleine 20 mensen plaatsten zich op de geïnteresseerden-lijst. Toen de inschrijvingen openden, waren er meteen enkele enthousiastelingen die zich inschreven. Joepie!
Ik ben ontzettend dankbaar en blij dat er vijf vrouwen zijn die met veel enthousiasme aan de Psychopraatgroep willen deelnemen. Ik kijk er oprecht naar uit om hen te ontmoeten en met hen te verbinden. Maar ik moet toegeven dat ik ook wat teleurgesteld ben dat nog niet alle acht plaatsjes volzet zijn. Niet omdat ik een kleiner groepje niet fijn vind, integendeel. Maar ergens had ik gehoopt dat het een groot succes zou zijn. Dat hoop je altijd denk ik, als je iets in de wereld zet. Ik vraag me oprecht af hoe het komt dat er van de honderden psychologen die over de Psychopraatgroep hebben gelezen, nog geen acht inschrijvingen zijn gekomen? Is de nood aan zo’n groep toch niet zo groot als ik dacht? Vinden jullie het eng om jullie kwetsbaar op te stellen bij een groep onbekenden? Past de datum niet? Is de locatie te moeilijk bereikbaar? De prijs te hoog? Schrikt het af dat we de groep met twee gaan begeleiden? Laat het met zeker weten, ik ben benieuwd naar jullie feedback, daar kan ik veel uit leren.
Ik was trouwens eerst van plan de groep alleen te begeleiden. Ik ben gewoon om al mijn werk zelfstandig te doen en moet toegeven dat ik het soms moeilijk vind om iets uit handen te geven of om met iemand samen te werken. Ik doe graag mijn eigen ding en heb graag alles zelf in handen. Maar ik wist dat mijn sparringpartner Judith ook heel graag zo’n groep met onzekere psychologen wilde begeleiden. De Psychopraatgroep leek me dus wel een fijne kans om eens iets samen te doen. Judith was meteen enthousiast! Wist je trouwens dat het ook de eerste keer zal zijn dat Judith en ik elkaar live zullen ontmoeten? We kennen elkaar intussen al een paar jaar en hebben al heel veel uitgewisseld via videogesprekken, maar vanwege de afstand tussen onze woonplaatsen zagen we elkaar nog nooit live. Ook voor ons wordt het dus een spannende dag! We hebben allebei nog nooit echt een groep begeleid, maar we zijn er van overtuigd dat ons dat gaat lukken, samen. Deze week bespraken we hoe we onze rol als begeleider zien. We kijken er naar uit om de deelneemsters (voorlopig enkel vrouwen 🙂 ) te ontmoeten en een pure, kwetsbare uitwisseling tussen collega’s te mogen faciliteren. Over twee weken is het zo ver. Wil jij er ook graag nog bij zijn? Je kan je hier inschrijven.

Nieuwe website

Daarnaast ben ik de afgelopen weken ook bezig met het uitwerken van een nieuwe huisstijl en website voor Psychopraat. Mijn huidige website heb ik zelf gemaakt en ik moet zeggen dat ik er best trots op ben, want ik heb het mezelf helemaal vanaf nul aangeleerd. Maar nu ik Psychopraat wil professionaliseren, wordt het ook tijd voor een (nog) professionelere website. Daarom heb ik de online Webkick cursus aangekocht, waarin ik van A tot Z leer hoe ik een strategische website kan maken. Alles komt aan bod: strategie, design en techniek. Ik vind het heel leuk om te doen, maar ook best moeilijk. Weer iets waarbij ik veel beslissingen moet maken, haha! Lettertypes, kleuren, welke pagina’s wil ik, wat komt waar te staan op die pagina’s, welke woorden gebruik ik in mijn teksten… Aangezien ik ook dit project er tussendoor bij neem – ik ben er vooral na mijn werkuren mee bezig – zal de nieuwe website nog wel even op zich laten wachten. Ik denk dat hij ergens in mei/juni gelanceerd zal worden! Ik ben super benieuwd naar het resultaat! Eind april staat er trouwens ook een professionele fotoshoot gepland, zodat ik mooie foto’s heb voor op mijn website 🙂 Ik ben benieuwd: wat voor design vind jij bij Psychopraat passen? Welke kleuren? Welke stijl? Wat vinden jullie goed en minder goed aan de huidige website? Jullie input is zeker welkom 😉
En er zijn nog veel meer plannen… Dat is altijd mijn probleem… Ik vind het zo moeilijk om te kiezen en om focus te houden. Ik wil alles tegelijk. Wat is dat toch? Probeer ik ergens van te vluchten? Ben ik onverzadigbaar? Of gewoon enthousiast en ambitieus? 🙂
Ik merk dat het me deugd doet om mijn ondernemersproces hier neer te schrijven. Ik zou nog zoveel meer willen vertellen, maar dan wordt het weer ellenlang. Dus ik vervolg mijn verhaal in een volgende post 😉 Tot gauw!

2 Reacties

  1. guy van der borght

    In Nederland is Karin van maurik bezig met psycholoog voor psychologen. Ze doet wandelingen en van alles met psychologen, die vast zitten. Dit lijkt me ook iets voor jou. Voor mij zou het ervaringsdeskundige voor ervaringsdeskundigen zijn.

    Antwoord
    • Kim

      Dankjewell Guy, ik had haar een tijdje geleden ook ontdekt. Inderdaad helemaal iets voor mij! 🙂

      Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *