Selecteer een pagina

Vorig weekend had ik een kerstfeestje bij me thuis en liet ik een vriendin mijn praktijkruimte zien. Net als bijna iedereen die er binnenkomt, nam ze plaats in een van de zeteltjes. Grappig eigenlijk, dat vrienden dan eens willen ervaren hoe het is om daar te zitten. Ik ging zoals gewoonlijk in de zetel tegenover haar zitten. Het eerste wat ze opmerkte, was dat we wel ver uit elkaar zaten om over persoonlijke dingen te praten. We schoven de stoelen wat dichter bij elkaar en ze zei dat het zo beter aanvoelde. Ze gaf ook aan dat ze het fijner vond om wat minder recht tegenover elkaar te zitten.

Ik vond het wel een interessante opmerking. Ik had er zelf ook al wel eens over nagedacht, maar ben het intussen zo gewoon dat ik me er niet meer zo bewust van ben. Mijn stoelen staan zo ver uit elkaar dat mijn tafel er net tussen past. Het is een redelijk grote tafel. Daar heb ik bewust voor gekozen aangezien ik dat praktisch vind. Waarom, dat beschreef ik al in het artikel over de inrichting van mijn thuispraktijk.

De afstand tussen de stoelen is dus vooral door praktische omstandigheden bepaald. Ik vind de grote tafel heel handig, maar toch heb ik zelf ook soms het gevoel dat ik wat te ver van mijn cliënt zit. Vooral wanneer cliënten het emotioneel heel moeilijk hebben, voel ik soms de neiging om wat dichterbij te gaan zitten. Heel af en toe doe ik dat ook, maar het is toch altijd een stap om mijn stoel dan te verplaatsen. Nochtans is fysieke aanwezigheid op sommige momenten belangrijker dan woorden.

Naar aanleiding van de opmerking van die vriendin, begon ik na te denken over wat eigenlijk ‘de ideale afstand’ tussen therapeut en cliënt zou zijn. Natuurlijk hangt dat af van ieders persoonlijke voorkeur. Sommige mensen vinden die afstand net fijn, anderen houden meer van nabijheid. Persoonlijk houd ik eigenlijk ook van wat meer afstand. Ik zal niet snel iemand aanraken of vastpakken. Dat maakt ook dat ik zelf minder snel geneigd ben om een cliënt aan te raken of dichterbij te gaan zitten. Ik vind het vaak ook moeilijk in te schatten of mijn cliënt hier nood aan heeft.

Maar ik werd dus benieuwd of er richtlijnen voor bestaan, voor een goede afstand tussen de zitplaats van de cliënt en de therapeut. Ik googelde even, maar kon er niet meteen iets over terugvinden. Net als over het thema ‘notities nemen’, waar ik vorige week een artikel over schreef, wordt er weinig over geschreven. Ik schat dat de afstand tussen mijn twee zeteltjes een kleine twee meter is. Ik ben heel benieuwd naar jullie ideeën hierover! Heb jij bewust nagedacht over de afstand tussen je stoelen? Ga jij soms dichter bij je cliënt zitten? Raak jij je cliënten soms aan?

Naast het debat over de letterlijke afstand tussen cliënt en therapeut, kunnen we het natuurlijk ook nog hebben over het ideale evenwicht tussen professionele afstand en nabijheid… Maar dat is voor een andere keer